HOE JAAG JE EEN VROUW OP DE KAST? |
KAMPEN – Af en toe kan het gebeuren dat je opgehaald wordt door je vrouw van je werk. De auto is nodig voor andere dingen, maar het werk ligt niet direct naast de deur. Dit wordt handig opgelost door je naar je werk te laten brengen en natuurlijk ook weer op te halen.
Bij het ophalen gaat het eigenlijk een beetje mis. Door allerlei omstandigheden loopt het behoorlijk uit en vanuit het raam zie ik dat mijn vrouw keurig op tijd op mij zit te wachten. Na driekwartier (echt lang als je op iemand zit te wachten) kan ik eindelijk naar de auto lopen als opeens een enorme schok door mijn lichaam gaat. Helemaal mijn trouwdag vergeten! Wat nu?
Mijn horloge geeft op dat moment kwart voor zes aan, dus de winkels zijn nog net open. Ineens heb ik de perfecte oplossing! Zonder ook maar over onze trouwdag te reppen, neem ik plaats achter het stuur en in plaats van naar huis te rijden, begeef ik mij richting het centrum. Mijn vrouw begrijpt het niet zo goed en vraagt waar ik nog naar toe moet. Ze is logischerwijs al enigszins geïrriteerd door het lange wachten en in plaats van lekker naar huis, gaat hij nog een omweg maken ook!
Na snel de auto geparkeerd te hebben neem ik mijn vrouw mee naar de C&A. Verbaast en ook enigszins vertwijfeld kijkt mijn vrouw mij aan en vraagt wat we in hemelsnaam bij de C&A moeten. Het is inmiddels tien voor zes als ik haar vertel dat ze vooral even iets leuks voor haarzelf moet gaan uitzoeken. Mijn vrouw loopt als aangeschoten wild door de C&A en vraagt bij elk kledingstuk wat ik ervan vindt. Rustig en steeds meer geamuseerd vertel ik haar dat ze dat fijn zelf moet uitzoeken. Uiteraard ben ik niet te beroerd om haar op de klok te wijzen en dat we nog maar weinig tijd hebben, alvorens de winkel gaat sluiten.
Na kledingstuk vijf vraagt ze: “Zèg nou even wat je hier van vindt!” De klok wijst nog vijf minuten resttijd om te shoppen aan als ik haar vertel dat ze om mijn part alles meeneemt wat ze leuk vindt. Dit levert zo ongeveer een volledige paniekreactie op. Inmiddels vertwijfeld vraagt ze me hoe ik dat bedoel. “Precies zoals ik het zeg!”
Het is duidelijk dat mijn vrouw moeite heeft om te kiezen. In haar gedachten moet ze één kledingstuk uitzoeken, terwijl ze er meerdere leuk vindt. Het dringt langzaam tot haar door dat ze ook meerdere kledingstukken mag uitzoeken en kopen. De oogst is een schamele drie kledingstukken die ik tevreden afreken bij de kassa.
Buiten gekomen feliciteer ik mijn vrouw met onze trouwdag. Voorzichtig stamelt ze nog: “Dit jaar wilde ik er niet over beginnen, ben er eigenlijk vanuit gegaan dat je het vergeten zou zijn!” Natuurlijk niet, jammer dat mijn werk uitgelopen is, want dan had je wat meer tijd gehad!
Mijn dag kon niet meer stuk.
